กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 3 บัตรโดยสารรถไฟใต้ดิน
หกโมงเช้า เสียงนาฬิกาปลุกดังสนั่นขึ้นข้างหูหลัวเฟยตรงเวลา เสียงของมันฟังดูบาดแก้วหูยิ่งกว่าเดิม
“กริ๊งงง—!!!”
เขาเป็นเหมือนอย่างเคย งัวเงียโดยไม่ได้ลืมตาดู คลำหาต้นตอของเสียง ยื่นมือขวาออกไปแล้วตบลงไปเต็มแรง เขาคิดว่ามันจะไปโดนปุ่มปิดเหมือนทุกที
แล้วโลกก็จะกลับมาสงบสุข
แต่ผลลัพธ์ก็คือ
“ปัง—!! โครม!”
สัมผัสของการกดปุ่มไม่ได้เกิดขึ้น
สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือเสียงดังทึบ ตามมาด้วยเสียงพลาสติกแตกกระจาย ชิ้นส่วนกระเด็นไปทั่วทิศทาง
เสียงที่ดังขึ้นกะทันหันนี้ทำให้หลัวเฟยตื่นเต็มตาในทันที ร่างกายเขาแข็งทื่อและค่อย ๆ หันหน้าไป ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ จ้องเขม็งไปที่โต๊ะหัวเตียง