บทที่ 733 อดีตแห่งโลกหยุดนิ่ง (1) โลกของคนคนเดียว

บทที่ 731 อดีตแห่งโลกหยุดนิ่ง (1) โลกของคนคนเดียว

ภายในห้องมีโต๊ะกลมตั้งอยู่ บนโต๊ะปูทับด้วยผ้ากำมะหยี่สีแดง

บนผ้านั้น มู่โหยวได้จัดวางสิ่งของชิ้นเล็กๆ ไว้เป็นวงกลม ไม่ว่าจะเป็นลูกคิด ช้อน ก้อนทองจำลอง นาฬิกา ขลุ่ย จี้หยก และอื่นๆ อีกมากมาย

สิ่งเหล่านี้คืออุปกรณ์สำหรับพิธี "จับของ" ที่เตรียมไว้ ซึ่งแต่ละอย่างล้วนมีความหมายแฝงที่แตกต่างกันออกไป

ใช่แล้ว วันนี้เป็นวันเกิดครบรอบหนึ่งขวบของลูกสาวเขา แม้ในเมือง K จะไม่ได้นิยมพิธีจับของกันนัก และครอบครัวของเขาก็ไม่ได้งมงายกับเรื่องนี้ แต่ถึงอย่างไรพิธีการพื้นฐานก็ควรจะทำให้ครบถ้วน

มู่โหยวเตรียมของไว้ตั้งแต่เนิ่นๆ ตั้งกล้องถ่ายรูปไว้เรียบร้อย เมื่อจัดวางทุกอย่างเข้าที่เข้าทางแล้ว เขาก็อุ้มลูกสาวมาวางไว้บนโต๊ะ

เสี่ยวหลิงน้อยมองดูของเล่นเต็มโต๊ะพลางส่งเสียงหัวเราะคิกคัก นางไม่ได้คิดอะไรมาก ยื่นมือออกไปหมายจะกวาดของทุกอย่างตรงหน้าเข้ามากอดไว้ในอ้อมอก

"ไม่ๆ ลูกรัก เลือกอันที่ชอบที่สุดแค่อันเดียวนะ" มู่โหยวกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

เสี่ยวหลิงได้ยินดังนั้นก็อมนิ้วมองเขาอย่างงุนงง ราวกับจะถามว่า 'ต้องเลือกแค่อันเดียวเหรอ? ไม่ใช่ว่าต้องเอาทั้งหมดหรอกหรือ?'

มู่โหยวยืนกรานด้วยการพยักหน้า หากไม่ทำเช่นนั้นพิธีจับของก็คงไม่มีความหมาย