บทที่ 698 การพบกันของทายาทแห่งระเบียบสองยุคสมัย

บทที่ 696 การพบกันของทายาทแห่งระเบียบสองยุคสมัย

เมื่อมู่โหยวปล่อยมือ เด็กชายก็ร่วงลงสู่พื้น เขาหอบหายใจถี่รัวราวกับเพิ่งได้รับอภัยโทษ สีหน้าค่อยๆ กลับมาเป็นปกติ

“ข้าผนึกพลังของเจ้าไปแล้ว เหตุใดเขตอาคมแห่งการหยุดเวลาถึงยังไม่หยุดลง?” มู่โหยวขมวดคิ้วมองเด็กชายที่อยู่แทบเท้า

หลังจากจับตัวอีกฝ่ายได้ เขาได้รีบถ่ายทอดพลังแห่งวิถีสวรรค์เข้าไปทันที ตามทฤษฎีแล้ว พลังอำนาจแห่งกาลเวลาของเด็กชายไม่ควรจะใช้งานได้อีก แต่ทว่าเขตอาคมแห่งการหยุดเวลานี้กลับไม่มีทีท่าว่าจะสลายไป

เด็กชายมองมู่โหยวด้วยความหวาดหวั่นเล็กน้อย “เพราะว่า... นี่ไม่ใช่เขตอาคมแห่งการหยุดเวลาของข้า...”

“โอ้? ของอาจารย์เจ้าหรือ?” มู่โหยวถาม

“น่าจะเป็น... ไม่สิ ต้องใช่แน่! ในยุคสมัยนี้ มีเพียงอาจารย์ของข้าเท่านั้นที่สามารถเปิดเขตอาคมแห่งการหยุดเวลาที่ยาวนานเช่นนี้ได้”

เด็กชายพูดไปครึ่งประโยคก็รีบเปลี่ยนคำพูด จากนั้นเขาก็เหลือบมองมู่โหยวแล้วกลอกตาไปมา “ถ้าเจ้าอยากกลับไป ข้าพาเจ้าไปพบอาจารย์ได้ อาจารย์มีความเข้าใจในพลังอำนาจแห่งกาลเวลาลึกซึ้งกว่าข้ามาก ท่านต้องมีวิธีส่งเจ้ากลับไปแน่!”

มู่โหยวปรายตามองเขา “เจ้ารู้หรือว่าอาจารย์ของเจ้าอยู่ที่ไหน?”

“แน่นอน! ยุคสมัยนี้ข้าเคยสัมผัสมาด้วยตัวเอง” เด็กชายรีบกล่าว “แค่เจ้าพาข้าออกไปดูสักนิด ให้ข้าแน่ใจว่าเป็นช่วงเวลาไหน ข้าก็จะรู้ตำแหน่งของทุกคนในยุคนี้ได้”