บทที่ 699 ทฤษฎีการสืบพันธุ์

บทที่ 697 ทฤษฎีการสืบพันธุ์

“หืม?”

มู่โหยวจ้องมองหัวหน้ายุคบุกเบิกด้วยความประหลาดใจ “พวกคุณรู้จักผมด้วยเหรอ?”

จากคำพูดเมื่อครู่ ดูเหมือนอีกฝ่ายจะรู้ถึงการมีอยู่ของเขามานานแล้ว แถมยังรู้ด้วยว่าในอนาคตเขาจะได้รับกฎเกณฑ์แห่งระเบียบ และถึงขั้นเปิดประตูสู่เต๋า...

หัวหน้ายุคบุกเบิกยิ้มพลางส่ายหน้า “ไม่รู้จักคุณหรอก แต่ผมรู้ว่าในอนาคตจะมีคนอย่างคุณปรากฏตัวขึ้น”

“มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?” มู่โหยวรู้สึกสับสน

“พูดให้ชัดก็คือ เย่เกอเอ่อร์เป็นคนบอกผม อ้อ... ก็คือเจ้าเมืองรุ่งอรุณในปัจจุบัน ผู้ดูแลกาลเวลา เมื่อเดือนก่อนเขาใช้กฎเกณฑ์แห่งกาลเวลาเห็นอนาคตบางอย่างผ่านทางนิมิต” ชายผู้นั้นกล่าว

“กฎเกณฑ์แห่งกาลเวลา รวมไปถึง ‘อนาคต’ ด้วยงั้นเหรอ?” มู่โหยวแปลกใจ เขาเข้าใจมาตลอดว่าความสามารถของเทพแห่งกาลเวลามีเพียงการใช้เขตแดนหยุดเวลาเท่านั้น

“ไม่เพียงแค่นั้น เขายังครอบครองกฎเกณฑ์แห่ง ‘อดีต’ บางส่วนด้วย เพียงแต่ความสามารถหลักของกฎเกณฑ์แห่งกาลเวลายังคงจำกัดอยู่แค่เขตแดนหยุดเวลา ส่วน ‘อดีต’ และ ‘อนาคต’ นั้นซับซ้อนเกินไป แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่สิ่งมีชีวิตจะครอบครองมัน ต่อให้ครอบครองได้ก็ยากที่จะใช้งานจริง ทำได้เพียงแอบมองเห็นชะตาฟ้าลิขิตเป็นครั้งคราวเท่านั้น”

ชายผู้นั้นยิ้ม “เสี่ยวเย่โชคดีที่ครอบครองกฎเกณฑ์แห่งอนาคตได้เพียงเล็กน้อย แต่สำหรับส่วนของ ‘อดีต’ นั้น เขาแทบไม่เข้าใจและใช้งานมันไม่ได้เลย”