เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
ตอนที่ 600 มหกรรมช้อป 0 บาทจำกัดเวลา
“สรุปแล้วนี่มันก็คือป้ายเว้นตายดีๆ นี่เอง?”
มู่โหยวเข้าใจกลยุทธ์ของกระเป๋าใบนี้ได้อย่างรวดเร็ว
ตัวกระเป๋าเองไม่ได้มีคุณสมบัติพิเศษอะไร สิ่งที่มีผลจริงๆ คือลวดลายหน้ากากที่สลักอยู่ด้านบน กลุ่มคนตีเกราะเคาะไม้มีกฎภายในว่าจะจำกระเป๋าไม่จำคน ขอเพียงพบเห็นสัญลักษณ์นี้บนกระเป๋า พวกเขาก็จะไม่ลงมือปล้น ซึ่งเทียบเท่ากับ ‘ค่าคุ้มครอง’ ในราคาประหยัด หากไม่มีปัญญาซื้อบ้านที่นี่ การใช้กระเป๋าใบนี้เพื่อ ‘แก้ขัด’ ไปก่อนก็ถือเป็นทางเลือกที่ดี
อีกทั้งคุณภาพของกระเป๋าใบนี้ค่อนข้างธรรมดา โดยเฉพาะลวดลายด้านบน คาดว่าใช้งานไปสักปีสองปีก็คงจะสึกหรอจนเลือนหายไป ถึงเวลานั้นหากไม่ซื้อกระเป๋าแบบนี้ต่อ ก็ต้องยอมรับความเสี่ยงที่จะถูกขโมย
“เป็นธุรกิจจริงๆ ด้วย...” มู่โหยวทอดถอนใจ
เห็นได้ชัดว่ากลุ่มคนตีเกราะเคาะไม้ต้องมีส่วนแบ่งในการขายกระเป๋าแบบนี้ หรือดีไม่ดีกระเป๋านี่อาจจะผลิตโดยกลุ่มคนตีเกราะเคาะไม้เองเลยก็ไม่น่าแปลกใจ
เอาเถอะ พวกคุณสบายใจแบบไหนก็เอาที่สบายใจเลย...
เขาจ่ายเงินไปอีก 400 แต้ม ตอนนี้เงินเก็บเหลือเพียง 600 แต้ม ซึ่งไม่พอซื้อน้ำยาเวทมนตร์ มู่โหยวจึงเลือกดูสินค้าที่เหลืออยู่รอบหนึ่ง และในที่สุดก็สะดุดตากับไอเทมชิ้นหนึ่ง
[แว่นตาตรวจวัดระดับดาว: แว่นตาเลนส์เดี่ยวที่มีคุณสมบัติในการตรวจจับและจำแนกประเภท หลังจากสวมใส่แล้วจะสามารถมองเห็นระดับดาวของไอเทม เพื่อใช้ประเมินความหายากของไอเทมนั้นๆ ได้]