บทที่ 603 หาเงินน่ะ ไม่น่าอายหรอก

ตอนที่ 601 หาเงินน่ะ ไม่น่าอายหรอก

มู่โหยวละทิ้งความคิดที่จะย้อนเวลาไปชั่วคราว และเตรียมดูว่ามนุษย์อีกาตนนี้ต้องการจะทำอะไรก่อน

【คุณมองไปยังมนุษย์อีกาด้วยความสงสัย แสดงออกว่าไม่เข้าใจความหมายของมัน】

【"เจ้าน่าจะเป็นคนที่เพิ่งมาใหม่สินะ? พวกโจรป่าบนภูเขานี้ข้าเคยเห็นมาหมดแล้ว มีแต่เจ้านี่แหละที่ข้าเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก" มนุษย์อีกามองคุณด้วยความระแวง】

【คุณพยักหน้า ยอมรับว่าเพิ่งมาถึงเมื่อวานนี้จริงๆ】

【"งั้นเมื่อก่อนเจ้าคุมเนินเขาไหนล่ะ? อาจารย์ของเจ้าคือใคร? ไม่เคยสอนกฎของการเป็นโจรป่าให้เจ้าเลยหรือไง?" มนุษย์อีกาขมวดคิ้วถามซักไซ้】

【คุณส่ายหน้า แสดงว่าตนเองไม่มีอาจารย์ และไม่มีเนินเขาที่สังกัด ปกติมักจะไปไหนมาไหนคนเดียวและร่อนเร่ไปทั่ว】

【"ไม่มีอาจารย์? จริงหรือเปล่าเนี่ย?!" มนุษย์อีกามองคุณอย่างไม่ยากจะเชื่อ มันเห็นว่าฝีมือการขโมยของคุณไม่เลวเลย อัตราความสำเร็จสูงมาก ดีพอที่จะบดขยี้โจรป่าส่วนใหญ่ได้สบายๆ แต่ผลลัพธ์กลับกลายเป็นว่าเรียนรู้ด้วยตัวเองเสียอย่างนั้น...】

【มนุษย์อีกามองคุณด้วยความประหลาดใจ พลางลูบคาง ดูเหมือนจะเริ่มมีความคิดบางอย่างผุดขึ้นมา】

【"แต่ต่อให้เจ้าจะเป็นคนใหม่ ก็จะมาทำตัวซี้ซั้วแบบนี้ไม่ได้นะ มาถึงอาณาเขตของเราแล้ว ก็ต้องเคารพกฎของเรา เข้าใจไหม?" มนุษย์อีกาเปลี่ยนน้ำเสียงเป็นสั่งสอนทันที】