บทที่ 601 บอสครับ ผมมาซื้อของ

第599章 บอสครับ ผมมาซื้อของ

【“บนเขานี้ มีพวกโจรนกกระจอกอยู่กี่ตัวกันแน่?” คุณจับตัวมนุษย์นกกระจอกมาเค้นถาม】

【“ไม่รู้!” มนุษย์นกกระจอกหันหน้าหนี ทำท่าทางเหมือนจะฆ่าจะแกงก็เชิญตามสบาย】

“โฮ่ ยังปากแข็งอยู่นะเนี่ย...” มู่โหยวเลิกคิ้วขึ้น

【“แกจับฉันได้แล้ว จะเอาฉันไปแลกเงินรางวัลก็ได้นะ” เมื่อเห็นคุณนิ่งไปนาน มนุษย์นกกระจอกก็หันมา ‘เตือน’ คุณประโยคหนึ่ง】

【“ใครบอกว่าฉันจะเอาแกไปแลกเงินรางวัล?” คุณถาม】

【“แก... แกจะทำอะไร?” เมื่อเห็นสายตาที่ดูอันตรายของคุณ มนุษย์นกกระจอกก็เริ่มลนลาน: “บอกไว้ก่อนนะ ถ้าไม่ใช่คนเป็นๆ พวกมนุษย์อีกาไม่จ่ายเงินรางวัลให้แกหรอก!”】

มู่โหยวรู้สึกขบขัน ยิ่งอีกฝ่ายพูดแบบนี้ ก็ยิ่งพิสูจน์ให้เห็นว่าพวกมนุษย์อีกากับพวกโจรนกกระจอกมีส่วนรู้เห็นกัน

มู่โยวคาดว่า ในอดีตคงมีโจรนกกระจอกถูกจับไปไม่น้อย แต่หลังจากผู้จับกุมส่งตัวไปรับเงินรางวัลแล้ว พวกโจรนกกระจอกก็ไม่ได้ถูกเผ่ามนุษย์อีกาประหารชีวิต แต่กลับถูกพวกพ้องโจรด้วยกันนำเงินจำนวนมากมาไถ่ตัวออกไป เพื่อกลับมาเป็นโจรต่อ

นั่นคือเหตุผลที่เจ้าตัวนี้ถึงได้มั่นใจนักตอนที่ถูกจับ เพราะมันรู้ว่าต่อให้ถูกจับไปก็ไม่ตาย เว้นเสียแต่ว่าอีกฝ่ายจะไม่ต้องการเงินรางวัล ซึ่งแทบเป็นไปไม่ได้ เพราะสิ่งมีชีวิตระดับ 5 ดาว ต่อให้ฆ่าทิ้งก็ได้พลังศักดิ์สิทธิ์แค่ประมาณ 100 แต้ม แต่ถ้าส่งตัวไปจะได้ถึง 1,000 แต้ม ใครๆ ก็คำนวณเลขนี้เป็น