เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 591: ก้าวแรกสู่แดนสวรรค์
【คุณยืนอยู่ตรงขอบของเมืองรุ่งอรุณ เฝ้ามองเมืองลอยฟ้าแห่งนี้ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว ไม่นานนักก็เข้าสู่ชั้นเมฆที่ความสูงหมื่นเมตร...】
【อุณหภูมิโดยรอบลดต่ำลงอย่างรวดเร็ว ความกดอากาศก็ลดลงฮวบฮาบ ทั้งคุณและเหล่าเดอะฟูลรอบข้างเริ่มรู้สึกหายใจลำบาก เดอะฟูลหลายคนที่มีร่างกายปกติเริ่มแสดงอาการว่าอายุขัยกำลังลดลง...】
【คุณใช้สิทธิ์เจ้าเมือง เปิดใช้งาน 'ฟองอากาศระบบนิเวศเวทมนตร์'!】
【แผ่นฟิล์มทรงกลมโปร่งใสปรากฏขึ้นรอบเมืองรุ่งอรุณ ราวกับฟองสบู่ที่ห่อหุ้มเมืองลอยฟ้าทั้งเมืองเอาไว้...】
【ฟองอากาศระบบนิเวศที่ได้รับพลังแห่งปาฏิหาริย์ไม่เพียงแต่แยกสภาพแวดล้อมภายในและภายนอกเมืองออกจากกัน ทำให้ภายในฟองอากาศมีอากาศอบอุ่นสบายเหมือนฤดูใบไม้ผลิอยู่ตลอดเวลา แต่ยังมอบ 'เกราะเวทมนตร์' ล่องหนให้กับเดอะฟูลทุกคนภายในฟองอากาศ เพื่อป้องกันไม่ให้พลังเวทสูญเสียไป】
【ภายใต้การปกป้องของฟองอากาศระบบนิเวศ ชาวเมืองรุ่งอรุณจึงสามารถเดินทางขึ้นสู่ท้องฟ้าได้อย่างปลอดภัยต่อไป...】
ก่อนที่เมืองรุ่งอรุณจะบินขึ้น มู่โหยวได้ใช้พรข้อที่สามของยักษ์ในตะเกียงไปแล้ว โดยคำขอคือ: ให้ดัดแปลงฟองอากาศระบบนิเวศของเมืองลอยฟ้าทั้งสิบเอ็ดแห่ง ให้สามารถขยายขอบเขตได้และเป็นเขตอาคมพิเศษที่รับประกันว่าพลังเวทจะไม่รั่วไหล
ฟองอากาศที่ได้รับการดัดแปลงนี้ เมื่อผู้อยู่อาศัยก้าวออกจากขอบเขตฟองอากาศ มันจะสร้างเกราะล่องหนขึ้นบนผิวหนังของผู้เล่น