เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 592 การเลื่อนระดับและการหลอมรวม
【กระดูกมังกรติดตามอยู่ใกล้ๆ คุณ มันบินต่ำเลียบไปตามแนวป่าทึบ...】
【เบื้องหน้าของคุณปรากฏเส้นทางสองสาย สายแรกคือถนนดินหินที่มุ่งตรงไปข้างหน้า บนนั้นเต็มไปด้วยรอยเท้าของเหล่าผู้เล่นเดอะฟูลหนาแน่น เห็นได้ชัดว่ามีคนผ่านทางนี้ไปไม่น้อย ส่วนสายที่สองคือทางเดินแคบๆ ที่คดเคี้ยวไปตามพุ่มไม้ทางซ้ายมือ ดูเหมือนจะมุ่งลึกเข้าไปในป่าทึบ คุณเลือกที่จะไปทาง...】
【ถนนสายกว้าง】, 【ทางลัดสู่ความเงียบสงบ】
มู่โหยวคุ้นเคยกับตัวเลือกทางแยกแบบนี้ดี เขาเลือก "ทางลัดสู่ความเงียบสงบ" ทันที เพราะถนนสายหลักมีผู้เล่นเดินผ่านมากเกินไป ต่อให้มีโอกาสดีๆ อะไรอยู่ตรงนั้น ก็คงถูกคนอื่นชิงตัดหน้าไปหมดแล้ว
แน่นอนว่าทางเล็กๆ เองก็คงมีคนไม่น้อยเช่นกัน แต่เมื่อเทียบกับปริมาณคนบนถนนสายหลักแล้ว ถือว่าเทียบกันไม่ได้เลย
การบุกเบิกแผนที่ใหม่แบบนี้ต้องรู้จักแยกกลุ่ม กระจายตัวออกไปเรื่อยๆ และมุ่งหน้าไปสำรวจในจุดที่ทุรกันดารที่สุด ยิ่งมีผู้เล่นรอบข้างน้อยเท่าไหร่ โอกาสที่จะคว้าของดีมาครองก็ยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น
【คุณเดินเข้าสู่เส้นทางลัดสู่ความเงียบสงบ】
【คุณหยิบกระจกสลายหมอกออกมา แล้วส่องมองลึกเข้าไปในป่าทึบ...】
ระยะการมองเห็นของผู้เล่นคนอื่นทำได้เพียงสามสิบถึงห้าสิบเมตรเท่านั้น ต่อให้รวมกลุ่มกันเป็นทีม ก็ไม่สามารถขยายระยะการมองเห็นได้มากนัก