เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 496
【“เอ๊ะ? ฉันแค่ลองโปรยผงลงไปนิดเดียว มันก็สว่างขึ้นมาเลย!” เมื่อเผชิญกับสายตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจของทุกคน คนตีเกราะเคาะไม้ทำได้เพียงเกาหัวแล้วหัวเราะแห้งๆ】
【“ผงอะไร?” เกรกอร์วูรีบถาม】
【“ก็ผงของภูตไง...” คนตีเกราะเคาะไม้ตอบ】
【“จะเป็นไปได้ยังไง? พวกเราเคยลองเอาฝุ่นผงของภูตมาใช้เป็นเชื้อเพลิงมานานแล้ว แต่ไม่เคยสำเร็จเลยสักครั้ง...” เกรกอร์วูยังคงแสดงสีหน้าตกตะลึง สายตาเปลี่ยนจากคนตีเกราะเคาะไม้ไปจ้องมองโคมไฟในมือเขา “หรือว่าโคมไฟของนายจะเป็นโบราณวัตถุซ่อนเร้นระดับเทพ?”】
【“เรื่องนั้นน่ะนะ สำหรับตัวฉันเองมันก็นับว่าเป็นของวิเศษอยู่หรอก เพราะมันเป็นโคมไฟที่อยู่คู่กับร่างนี้มาตั้งแต่เด็ก แถมก่อนหน้านี้ยังช่วยฉันหาของล้ำค่ามาได้ไม่น้อย แต่ในความเป็นจริงแล้ว มันเป็นเพียงไอเทมระดับหายากเท่านั้น ยังห่างไกลจากระดับเทพนัก” คนตีเกราะเคาะไม้หัวเราะ】
【“แค่ระดับหายาก?” เกรกอร์วูไม่อยากจะเชื่อและยิ่งงุนงงกว่าเดิม “ก่อนหน้านี้คณะสำรวจถึงกับไปหาโคมไฟระดับตำนานมาใช้ แต่ก็ยังไม่ได้ผลอะไรเลย...”】
【“เรื่องนี้ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน... ว่าแต่พวกคุณสังเกตเห็นไหม? แสงที่โคมไฟนี้ส่องออกมามันแปลกๆ นะ ทำไมมันถึงส่องไปแค่ข้างล่างล่ะ?”】
【คุณได้ยินดังนั้นจึงเงยหน้าขึ้นมองโคมไฟอย่างละเอียด พบว่าเป็นไปตามที่คนตีเกราะเคาะไม้บอก แสงเรืองรองในโคมไฟส่องไปรอบๆ ได้ไม่ถึงหนึ่งเมตร แต่กลับส่องลงไปตามแนวบันไดเชือกได้ไกลกว่าสิบเมตร】