บทที่ 499 แขนกิเลนของจริง

บทที่ 497 แขนกิเลนของจริง

หลังจากนั้น นักเก็บสมุนไพรก็ใช้ความคล่องตัวที่เหนือกว่า รีบไปจับเจ้าตัวปีนป่ายในถ้ำมืดกลับมาได้อีกสิบกว่าตัว เพื่อนำมาติดตั้งให้กับมือและเท้าของทั้งสี่คน

สรุปแล้ว ต้องขอบคุณการปรากฏตัวของนักเก็บสมุนไพรที่ทำให้กลุ่มของพวกเขาผ่านช่วงที่ยากลำบากที่สุดของพื้นที่นี้มาได้

คนกลุ่มนี้ยังคงเดินตามแสงสว่างลงไปเรื่อยๆ หลังจากเข้าสู่พื้นที่ที่ยังไม่เคยสำรวจมาก่อน เกอเกออูที่เคยทำหน้าที่เป็นไกด์นำทางก็พูดน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด ส่วนใหญ่กลับกลายเป็นนักเก็บสมุนไพรที่คอยอธิบายสิ่งที่เขาพบเจอในช่วงสองวันที่ผ่านมาแทน ส่วนเกอเกออูก็เดินตามหลังนักเก็บสมุนไพรต้อยๆ เหมือนเด็กฝึกงานที่ตั้งใจฟังอย่างจริงจัง และคอยขานรับเป็นระยะ

【นักเก็บสมุนไพรและเกอเกออูเดินนำหน้าเพื่อเปิดทาง ส่วนพวกคุณอีกสามคนที่เหลือเดินรั้งท้ายและเว้นระยะห่างจากทั้งสองคนออกมาหลายเมตร】

【คุณได้ยินหลิงหลงและคนตีเกราะเคาะไม้กระซิบกระซาบกัน】

【“นิสัยการพูดของแม่หนูนั่นดูเหมือนจะเปลี่ยนไปแล้วนะ” คนตีเกราะเคาะไม้กล่าว】

【“ไม่เพียงแค่นั้น น้ำเสียงยังดูออดอ้อนขึ้นด้วย” หลิงหลงหัวเราะคิกคัก】

【“ฉันจำได้ว่าก่อนหน้านี้เธอเคยบอกว่าจะครองตัวเป็นโสดไปตลอดชีวิตไม่ใช่เหรอ?” คนตีเกราะเคาะไม้ถาม】

【“นี่แหละคือวัยรุ่น...”】