บทที่ 497 อาณาเขตมืดมิดที่สุด

ตอนที่ 495 อาณาเขตมืดมิดที่สุด

【"ใช่แล้วล่ะ ทำไมเหรอ... หรือว่าคุณจะรู้จักฉัน? หรือว่าคุณจะเป็นศิษย์เก่าโรงเรียนเดียวกัน?" เด็กสาวที่เรียกตัวเองว่ากากาเมลเกาแก้มด้วยความเขินอายเล็กน้อย: "ตอนเรียนจบฉันบอกทุกคนว่าจะกลับบ้านเกิดไปดูตัวแต่งงาน ถ้าเพื่อนร่วมชั้นรู้ว่าจนถึงตอนนี้ฉันยังโสด แถมยังอุดอู้อยู่ในเมืองแฟรี่เป็นนักสำรวจ และคิดจะแก่ตายไปคนเดียว คงโดนหัวเราะเยาะอีกแน่เลย..."】

【"โอ้ๆ เรื่องนี้คุณไม่ต้องกังวลหรอก พวกเราไม่ใช่เพื่อนร่วมชั้นของคุณ และรับรองว่าจะไม่แพร่งพรายเรื่องสถานการณ์ปัจจุบันของคุณออกไปแน่นอน" คนตีเกราะเคาะไม้รีบโบกมือปฏิเสธ】

【"งั้นก็ดีแล้ว..." กากาเมลถอนหายใจอย่างโล่งอก】

มู่โหยวดูข้อความบนหน้าจอแล้วก็รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง นึกไม่ถึงว่าจะได้พบกับกากาเมลในวัยเยาว์ที่นี่

ทว่าเมื่อฟังจากคำพูดของเธอแล้ว ออลเมโดคงไม่ได้บอกเรื่องที่พวกเขาย้อนเวลามาจากอนาคต ก่อนหน้านี้ตอนที่คนตีเกราะเคาะไม้อธิบายให้ออลเมโดและคนอื่นๆ ฟัง ก็ไม่ได้เอ่ยถึงชื่อของกากาเมล เพียงแต่บอกว่า 'พ่อมดเฝ้าประตูคนหนึ่ง' ส่งพวกเขาเข้ามาที่นี่ ดังนั้นตอนนี้เธอจึงไม่รู้เรื่องราวที่จะเกิดขึ้นในอนาคตเลยแม้แต่น้อย

มู่โหยวก็ไม่ได้คิดจะบอกเธอเช่นกัน เพราะกากาเมลในวัยชราในอนาคตเห็นได้ชัดว่าไม่รู้เรื่องที่เขาเคยย้อนเวลากลับมาในอดีต หากบอกอีกฝ่ายที่นี่ ก็อาจจะทำให้เส้นทางประวัติศาสตร์ในอนาคตเปลี่ยนแปลงไปได้