บทที่ 488 โปรดเรียกฉันว่าองค์ราชินี

第486章 โปรดเรียกฉันว่าองค์ราชินี

==================================================

"มาลองดูกันก่อนแล้วกัน"

เมื่อคิดได้ดังนั้น มู่โหยวจึงเปิดช่องเก็บของมิติ แล้วพาร่างแยกมิติเข้าไปในช่องเก็บของมิติ เขาหาพื้นที่เงียบสงบแห่งหนึ่ง จากนั้นก็หยิบปากกาแห่งระเบียบออกมา แล้วเปิดใช้งานเนตรแห่งระเบียบ

ภายใต้เนตรแห่งระเบียบ รูปแกะสลักไม้ในมือก็กลายเป็นกลุ่มอักขระรูนรูปร่างมนุษย์ในทันที อักขระรูนแห่งระเบียบที่ไหลเวียนซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ ทำให้มู่โหยวเข้าใจหลักการทำงานภายในของมันได้อย่างรวดเร็ว

รูปแกะสลักไม้ทั้งหมดเปรียบเสมือนตัวเขาในเวอร์ชันย่อส่วน ซึ่งประกอบไปด้วยปัจจัยทางบุคลิกภาพที่ขัดแย้งกันอย่างสิ้นเชิงจำนวนมาก เช่น ความยินดีและความโกรธ ความอ่อนโยนและความดื้อรั้น การมองโลกในแง่ดีและการมองโลกในแง่ร้าย เป็นต้น ปัจจัยทางบุคลิกภาพเหล่านี้ประกอบเข้าด้วยกัน และหลังจากผ่านการหักล้างและเจือจางแล้ว ในที่สุดก็ก่อตัวเป็นบุคลิกภาพปัจจุบันของเขา

และตอนนี้ สิ่งที่เขาต้องทำคือการตัดแบ่งปัจจัยทางบุคลิกภาพทั้งหมดออก แล้วแยกแยะพวกมันออกเป็นหมวดหมู่เพื่อจัดสรรให้กับร่างแยกที่แตกต่างกัน