บทที่ 489 ภูตน้อยไร้นาม

บทที่ 487 ภูตน้อยไร้นาม

มู่โหยวเตรียมพร้อมสำหรับการโจมตีแล้ว แต่ไม่คาดคิดว่าจะมีเสียงหนึ่งเรียกให้เขาหยุดมือ และเหตุผลที่กล่าวออกมาก็ทำให้เขาไม่อาจเพิกเฉยได้

มู่โหยวจึงทำได้เพียงเลือก 'ยกเลิกการโจมตี'

【คุณยกเลิกเวทลูกไฟจิ๋ว เคลื่อนย้ายมิติพริบตาถอยหลังออกไป และทิ้งระยะห่างจากหนอนสองตัว】

【หลังจากถอยไปยังพื้นที่ปลอดภัยแล้ว คุณจึงหันกลับไป แต่กลับเห็นใต้ต้นไม้เล็กๆ ที่อยู่ไม่ไกล ภูตน้อยสาวตนหนึ่งที่มีความสูงเพียงฝ่ามือ กำลังซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้เกือบทั้งตัว โผล่ศีรษะออกมามองคุณอย่างระมัดระวัง】

【ภูตน้อยตนนี้มีผมสีน้ำเงิน นัยน์ตาสีเขียว สวมหมวกสีขาวบนศีรษะ สวมชุดเดรสสีน้ำเงินขาว ด้านหลังมีปีกขนาดใหญ่คล้ายผีเสื้อ กลางปีกเป็นสีขาว ขอบเป็นสีฟ้าครามลายคลื่น ภูตน้อยทั้งตัวดูราวกับผีเสื้อที่ลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ】

【แม้จะมีสีสันที่สวยงามน่ามอง แต่คุณกลับสังเกตเห็นว่า บนใบหน้าและร่างกายของภูตน้อยสาวมีฝุ่นและคราบสกปรกติดอยู่ไม่น้อย บนปีกที่เคยสะอาดและสวยงามก็เต็มไปด้วยรอยแผลและรอยฉีกขาด ซึ่งทำลายความสวยงามไปอย่างมาก】

【ในตอนนี้ หนอนสองตัวที่คุณสลัดทิ้งไปเมื่อครู่ ก็กำลังคืบคลานเข้ามาหาคุณอีกครั้งพร้อมเสียงคำราม】

【"ไม่ทันแล้ว ถ้าไม่รังเกียจ ได้โปรดใช้ละอองเกสรของฉัน..." ภูตน้อยสาวหยิบขวดใสออกมาจากตัว แล้วโยนมาให้คุณ】

【คุณรับขวดจิ๋วไว้โดยไม่รู้ตัว และเมื่อมองดู ในขวดมีผงละอองเกสรดอกไม้เหลืออยู่ครึ่งขวดเล็กๆ แต่กลับส่งกลิ่นฉุนค่อนข้างแรง ดูเหมือนจะเป็นสิ่งอัปมงคลบางอย่าง】