บทที่ 162 精靈號角（6200字）

第162章 精靈號角（6200字）

「บ้าเอ๊ย! เหยื่อล่อโดนยัยนั่นกินเรียบเลย！」

มู่โหยวจ้องมองตาข่ายดักปลาที่ว่างเปล่าสนิทพลางถอนหายใจอย่างจนปัญญา

เหยื่อล่อที่เขาผสมยาหลับไว้นั้นตั้งใจจะเอาไว้ตกปลาเวทมนตร์โดยเฉพาะ เขายังฝันหวานว่าจะได้ปลาเต็มตาข่าย แต่สุดท้ายกลับโดนตัวอะไรก็ไม่รู้กินจนหมด แถมยังเป็นนางเงือกอีกต่างหาก...

หากนางเงือกตัวนี้ถูกชาวประมงทั่วไปหรือพวกค้าทาสจับได้ พวกเขาคงดีใจจนแทบคลั่ง

นางเงือกนิคาราที่มีรูปร่างหน้าตาคล้ายมนุษย์และไม่กินคน หากนำไปประมูลต้องได้ราคามหาศาลแน่นอน! ต่อให้เป็นชาวประมงที่ยากจนที่สุด ก็สามารถพลิกชีวิตกลายเป็นเศรษฐีได้เพียงชั่วข้ามคืน

แต่สำหรับมู่โหยวแล้ว สิ่งนี้ไม่ได้ดูสวยงามเลยแม้แต่น้อย กลับเป็นเผือกร้อนที่น่าปวดหัวเสียมากกว่า

นางเงือกตัวนี้อยู่ในมือเขา อย่างมากที่สุดก็แค่เอาเกล็ดไปทำยาเวทมนตร์ได้เท่านั้น นอกนั้นแทบไม่มีประโยชน์อะไรเลย

ทางเลือกของคนทั่วไปอย่างการฆ่าทิ้งหรือขายต่อนั้น ใช้ไม่ได้กับเขา เพราะคนที่เคยฆ่านางเงือกจะมีกลิ่นเฉพาะตัวที่เหล่านางเงือกด้วยกันเท่านั้นที่รับรู้ได้ หากถูกนางเงือกตัวอื่นพบเข้า เขาจะถูกตามล่าล้างแค้นอย่างบ้าคลั่ง

การขายต่อก็เช่นกัน หากถูกจับได้ เขาจะถูกเผ่าเงือกจองเวรไปตลอดชีวิต ซึ่งนั่นหมายความว่าเขาต้องอยู่ให้ห่างจากมหาสมุทรไปตลอดกาล ในฐานะเจ้าแห่งท้องทะเล พวกมันไม่มีทางปล่อยศัตรูให้รอดไปได้แน่