บทที่ 163 หน่ออ่อนแห่งโลกพฤกษา

第163章 หน่ออ่อนแห่งโลกพฤกษา

ทันทีที่เห็นสภาพนี้ มู่โหยวก็รู้ได้ทันทีว่านางเงือกตัวนั้นฟื้นแล้ว ดูท่าสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังเช่นนี้จะมีภูมิต้านทานต่อยาเวทมนตร์อยู่ไม่น้อย

มู่โหยวเดินไปที่หน้าม่านน้ำตกเพื่อมองดู พื้นทะเลสาบเบื้องล่างมืดมิดและลึกจนมองไม่เห็นก้น เขาหาอยู่รอบหนึ่งแต่ก็ไม่พบเงาของนางเงือก

อย่างไรก็ตาม ช่องเก็บของมิตินี้เป็นพื้นที่ปิดตาย ต่อให้นางเงือกจะว่ายน้ำไปจนสุดขอบแม่น้ำ ก็จะถูกกำแพงอากาศกั้นเอาไว้ ดังนั้นจึงไม่ต้องกังวลว่าเธอจะหนีออกไปได้

มู่โหยวไปหยิบกระป๋องเหยื่อตกปลามา เปิดฝาแล้ววางไว้ริมทะเลสาบ จากนั้นก็นั่งรออยู่บนผืนหญ้า

ไม่นานนัก ก็มีหัวเล็กๆ โผล่พ้นผิวน้ำขึ้นมาอย่างเงียบเชียบ

มู่โหยวสังเกตเห็นว่าในมือนางเงือกน้อยตัวนั้นยังกำปลาที่เพิ่งกัดไปได้ครึ่งตัวอยู่ มุมปากของเธอเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดปลาจนดูเลอะเทอะไปหมด

นางเงือกเคี้ยวเนื้อปลาไปพลาง จ้องมองมู่โหยวอย่างระแวดระวังไปพลาง เมื่อแน่ใจว่าเขาไม่ได้ขยับตัวทำอะไร เธอจึงค่อยๆ ว่ายเข้ามาใกล้ฝั่ง

จนกระทั่งถึงริมฝั่ง เธอค่อยๆ ยื่นมือออกไปอย่างกล้าๆ กลัวๆ เพื่อหยิบกระป๋องเหยื่อ เมื่อสัมผัสโดนตัวกระป๋อง เธอก็คว้ามันด้วยความเร็วสูงแล้วรีบว่ายกลับไปที่กลางทะเลสาบทันที

แต่คราวนี้เธอไม่ได้รีบดำลงไปใต้ทะเลสาบเหมือนครั้งก่อน กลับลอยตัวอยู่บนผิวน้ำ จ้องมองมู่โหยวอย่างระแวดระวังพร้อมกับใช้มือหยิบเหยื่อเข้าปาก