บทที่ 161 เจ้าของคนใหม่ของเรือวิญญาณ (สองตอนควบ)

# บทที่ 161 เจ้าของคนใหม่ของเรือวิญญาณ (สองตอนควบ)

อิงกุ่ยเองก็มีขีดจำกัด!

มู่โหยวเพิ่งจะตระหนักถึงความจริงข้อนี้เป็นครั้งแรก

จากสถานการณ์การต่อสู้ตรงหน้า ระดับ 30 น่าจะเป็นขีดจำกัดความสามารถสูงสุดของมันแล้ว

สาเหตุที่ดูเหมือนจะสู้เจ้าวิญญาณระดับ 30 ตนนี้ไม่ได้ เป็นเพราะอิงกุ่ยไม่มีสติสัมปชัญญะ มันต่อสู้ด้วยสัญชาตญาณล้วนๆ ในขณะที่วิญญาณตนนั้นมีสติปัญญา สามารถใช้กลยุทธ์เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการรุกและรับของตัวเองได้ จึงไม่แปลกที่จะได้เปรียบ

แน่นอนว่าอิงกุ่ยไม่ใช่สิ่งที่สยบได้ง่ายๆ ในสถานการณ์ที่ถูกกดดัน มันกลายร่างเป็นเบอร์เซิร์กเกอร์ผู้บ้าคลั่ง และใช้สัญชาตญาณเลือกวิธีแลกหมัดที่ดุดันยิ่งกว่าเดิม

เมื่อมันเร่งความเร็วขึ้น วิญญาณโจรสลัดก็จำต้องเร่งความเร็วตามเพื่อรักษาความได้เปรียบ ดาบยักษ์ถูกฟาดฟันลงมาอย่างบ้าคลั่ง ทั้งสองเริ่มแลกความเสียหายกันอย่างดุเดือด

การแลกเปลี่ยนนี้รุนแรงเกินไป ทั้งสองฝ่ายแทบจะละทิ้งการหลบหลีกและการปัดป้อง มุ่งเน้นเพียงการใช้คมดาบและกรงเล็บกรีดผ่านร่างของอีกฝ่าย เศษเสี้ยววิญญาณกระจัดกระจายออกมาจากร่างของทั้งคู่ไม่หยุดหย่อน

มู่โหยวเฝ้าสังเกตค่าพลังชีวิตของทั้งสองฝ่ายอย่างเงียบๆ และพบว่าแม้พลังชีวิตจะลดลงอย่างต่อเนื่อง แต่ฝั่งโจรสลัดนั้นลดลงช้ากว่าเล็กน้อย

ไม่แปลกใจเลยที่มันเลือกจะแลกหมัดกับอิงกุ่ย มันคงคำนวณไว้หมดแล้วว่าหากสู้กันแบบนี้ ฝ่ายที่ชนะย่อมเป็นมัน