บทที่ 122 ตกลงใครกันแน่ที่เป็นตัวร้าย

**บทที่ 122 ตกลงใครกันแน่ที่เป็นตัวร้าย?**

กาลเวลาย้อนกลับ ทุกสิ่งหวนคืนสู่ห้าวินาทีก่อนหน้า

ลู่เหยาเดินวนเวียนอยู่ด้านหลังสวนสาธารณะ ในขณะที่มู่โหยวหันไปมองยังทิศทางหนึ่งในระยะไกลแล้ว

นั่นคือจุดซ่อนตัวของมนุษย์หมาป่า ทว่ามู่โหยวกลับไม่รู้สึกถึงความผิดปกติใดๆ จากทางนั้น ดูท่ามนุษย์หมาป่าคงมาถึงนานแล้ว เพียงแต่ซุ่มรออยู่ในระยะไกล คอยสังเกตการณ์อยู่นานกว่าจะตัดสินใจลงมือ

ไม่นานนัก ตะขอนั้นก็พุ่งทะลุพุ่มไม้เข้ามาอีกครั้ง

คราวนี้มู่โหยวเห็นชัดเจนแล้วว่าตะขอพุ่งออกมาจากหลังพุ่มไม้จุดไหน

เมื่อเห็นกรงเล็บโซ่กำลังจะพุ่งเข้าใส่ลู่เหยา มู่โหยวก็ก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ขวางหน้าลู่เหยาไว้ทันควัน เขาใช้ความไวเหนือมนุษย์คว้ากรงเล็บโซ่นั้นไว้ได้ทันท่วงที ในขณะเดียวกันกรงเล็บก็หุบเข้าหากันโดยอัตโนมัติ ตัวตะขอโค้งงอพันรอบแขนของเขาจนแน่น

กรงเล็บโซ่นี้มีกลไกบังคับว่าหากเกี่ยวโดนเป้าหมาย มันจะดึงกลับทันที