บทที่ 108 ใครบอกคุณว่านี่คือการดวลตัวต่อตัว

บทที่ 108 ใครบอกคุณว่านี่คือการดวลตัวต่อตัว?

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังชักมีดออกมาและพร้อมจะเปิดฉากโจมตีระลอกใหม่ ชายอ้วนก็รู้ว่าถึงเวลาต้องสู้ตายแล้ว เขาตัดสินใจเด็ดขาด ออกแรงที่ขาขวาอย่างสุดกำลังใช้กระดูกขาหนีบมีดเอาไว้ ในขณะเดียวกันมือขวาก็รีบตวัดไม้กายสิทธิ์ไปด้านหลัง ปลายไม้กายสิทธิ์ควบแน่นกลายเป็นใบมีดอากาศที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าในทันที

นี่คือความสามารถติดตัวของ ‘ไม้กายสิทธิ์ตัดเฉือน’ ที่เขามี เพียงแค่ตวัดมันก็จะสร้างใบมีดอากาศที่คมกริบจนสามารถตัดเหล็กและหินได้อย่างง่ายดาย ในการต่อสู้ระยะประชิดมันจึงใช้แทนดาบชั้นดีได้เลย

ชายอ้วนมั่นใจว่าการโจมตีครั้งนี้แนบเนียนและรวดเร็วมาก แต่สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงคืออีกฝ่ายดูเหมือนจะอ่านทางเขาออกทั้งหมด

ในจังหวะที่เขาเพิ่งตวัดไม้กายสิทธิ์ อีกฝ่ายก็ทิ้งมีดแล้วถอยหลังออกไปทันที หลบการโจมตีด้วยใบมีดอากาศนั้นได้อย่างง่ายดาย

“ถึงกับยอมทิ้งมีดเลยงั้นเหรอ?”