เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 107 การต่อสู้ดุเดือดกลางสายฝน
==================================================
"หมายความว่ายังไง?" ทั้งสามคนต่างขมวดคิ้ว
"หึ"
ชายชุดดำไม่ได้อธิบายอะไร เขายกไม้กายสิทธิ์ขึ้นตรงนั้นทันที และเริ่มร่ายคาถาอีกครั้ง
พอทั้งสามเห็นเขาร่ายคาถา ก็คิดว่าอีกฝ่ายจะโจมตี ต่างรีบถอยหลังไปหนึ่งก้าวและกางเวทมนตร์ป้องกันขึ้น
แต่ชายชุดดำไม่สนใจพวกเขาเลย เอาแต่ร่ายคาถา วงเวทเคลื่อนย้ายตรงหน้าก็ก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็วอีกครั้ง
เป็นไปตามคาด ในขณะที่คาถาของเขากำลังจะสำเร็จ เสียงแหวกอากาศก็ดังขึ้นอีกครั้ง
ครั้งนี้ชายชุดดำละทิ้งการร่ายคาถาไปเลย หยุดอยู่กับที่ หันตัวไปคว้าทางซ้ายอย่างรวดเร็ว และจับลูกธนูที่พุ่งมาได้ทันที
เมื่อลูกธนูอยู่ในมือ ชายชุดดำก็มองไปยังป่าทางซ้ายมือที่อยู่ไกลออกไปทันที และหัวเราะเยาะอย่างเย็นชาว่า "หึหึ ไม่แปลกใจเลยที่ไม่กล้าปรากฏตัว ที่แท้ก็แค่หนูตัวเล็กๆ ระดับเจ็ดนี่เอง!"