บทที่ 109 วิชาลื่นหัวทิ่ม

บทที่ 109 วิชาลื่นหัวทิ่ม

ชายชุดดำวิ่งตะบึงไปข้างหน้าอย่างไม่คิดชีวิต เขาไม่กล้าหันกลับไปสู้เด็ดขาด คลื่นทะเลที่ซัดสาดอยู่เบื้องหน้าคือความหวังเดียวของเขา ขอเพียงแค่พุ่งลงสู่ท้องทะเลได้ เขาก็ยังมีโอกาสรอดชีวิต

ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะวิ่งไปได้กี่ก้าว จู่ๆ ก็รู้สึกถึงความผันผวนของมิติที่ด้านข้าง

ร่างของมู่โหยวปรากฏตัวขึ้นจากความว่างเปล่าข้างกายเขา มือถือมีดบดกระดูกเล่มโตโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง ฟันฉับลงที่ขาทั้งสองข้างของเขาในทันที

ก่อนหน้านี้มู่โหยวไม่เคยเปิดเผยความสามารถในการย้ายมิติพริบตามาก่อน การจู่โจมครั้งนี้จึงถือว่ากะทันหันอย่างยิ่ง