กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 471 ผู้อำนวยการเฉิงบอกว่าไม่เป็นไรแล้ว
เขามองตัวเองเป็นเรื่องยุ่งยากที่จำเป็นต้องกำจัดทิ้ง
“แล้ว...แล้วจะทำยังไงดี” สวี่ต้าม่าวลนลานจนทำอะไรไม่ถูก เขาคว้าขากางเกงหลี่หงเหมยไว้ราวกับคว้าฟางเส้นสุดท้าย “ภรรยา เธอฉลาด ช่วยคิดหาทางให้ฉันทีสิ! ฉันไม่อยากไปทำความสะอาดห้องส้วม ยิ่งไม่อยากโดนโรงงานลงโทษ!”
“ตอนนี้รู้จักกลัวแล้วเหรอ” หลี่หงเหมยสะบัดมือเขาออก แววตาไร้ความเห็นใจแม้แต่น้อย “สายไปแล้ว!”
“ทั้งการไปทำความสะอาดห้องส้วมและการถูกตัดสิทธิ์คัดเลือกบุคลากรดีเด่น นั่นเป็นแค่บทลงโทษที่เปิดเผยให้เห็น ทำให้คนในเรือนสี่ประสานดูเท่านั้น! อันตรายจริงๆ นายยังมองไม่เห็นด้วยซ้ำ!”