กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 472 ฟางเส้นสุดท้ายที่ช่วยชีวิต
สวี่ฟู่กุ้ยไม่สนใจความโล่งใจของลูกชาย เขาค่อยๆ หันหลังกลับ เดินไปยังลานหลังอย่างหมดอาลัยตายอยาก
เมื่อกลับถึงบ้านของตัวเอง สวี่ฟู่กุ้ยนั่งลงบนขอบเตียงเตาโดยไม่พูดสักคำ จุดบุหรี่ขึ้นมามวนหนึ่งแล้วสูดเข้าไปเต็มปอด
ท่ามกลางกลุ่มควัน ใบหน้าของเขายิ่งดูหม่นหมองกว่าเดิม
“พ่อ ตกลงเป็นอะไรไปกันแน่? เฉิงซูไห่ยังบอกว่าไม่เป็นไรแล้ว พ่อจะกังวลอะไรอีก?” สวี่ต้าม่าวถามอย่างไม่เข้าใจ
หลี่หงเหมยเองก็มองออกว่าพ่อสามีมีท่าทีผิดปกติ เธอรินน้ำให้สวี่ฟู่กุ้ยหนึ่งแก้ว ก่อนถามเสียงเบา “พ่อ เรื่องนี้คงไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดใช่ไหม?”