กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 396 หนามที่ถอนออกไม่ได้
สหายตำรวจหนุ่มคนหนึ่งอดพูดขึ้นมาไม่ได้ว่า “คนนี้เสียสติหนักจริงๆ”
ตำรวจอาวุโสอีกคนตบไหล่เฉิงซูไห่เบาๆ แล้วปลอบว่า “ไม่ต้องห่วงนะสหาย กลับไปคราวนี้ พวกเราจะประสานกับทางสถานพยาบาล แล้วคุมตัวเขาไว้ในระดับสูงสุด รับรองว่าจะไม่ปล่อยให้เขาหนีออกมาได้อีก”
เฉิงซูไห่พยักหน้า “ขอบคุณพวกคุณนะสหาย”
รถตำรวจเปิดไฟวับๆ ไม่นานก็หายลับไปตรงปากตรอก
ภายในเรือนกลับคืนสู่ความสงบเช่นวันวาน
แต่ทุกคนต่างรู้ดีว่า มีบางอย่างไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว
เจี่ยตงซวี่ถูกพาตัวไปแล้ว เส้นประสาทที่ตึงเครียดในเรือนสี่ประสานก็คลายลงเสียที