กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 395 คำกล่าวหาของคนบ้า
เฉิงซูไห่เป็นคนแรกที่พุ่งออกมา เขายังไม่ทันได้สวมเสื้อคลุมด้วยซ้ำ คว้าไม้กระบองที่วางไว้ข้างประตูมานานแล้ว แล้ววิ่งออกไปทันที
เขาวิ่งไปถึงกลางลาน พอดีกับที่เห็นเงาดำกระโจนลงมาจากกำแพงดังตุ้บ ตกลงไปในแปลงผักของลานเรือน
คนคนนั้นตกลงมาแรงไม่น้อย กลิ้งไปกับพื้น 2 รอบ ก่อนจะโซเซลุกขึ้นยืน
เสาจู้กับเฉิงซูจวิ้นก็พุ่งออกมาจากในห้อง มือแต่ละคนถืออาวุธไว้
คนในเรือนต่างสวมเสื้อผ้าลวกๆ แล้ววิ่งออกมา ยืนล้อมมองอยู่ห่างๆ ไม่กล้าเข้าใกล้
สายตาของทุกคนจับจ้องไปยังเงาร่างที่ยืนอยู่ในแปลงผัก