กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 344 เสาจู้ส่งข่าว
ในความคิดของอี้จงไห่ ที่เฉิงซูไห่มาได้ถึงวันนี้ หวังกันซื่อช่วยไว้ไม่น้อย
เรื่องเจี่ยจางซื่อ หวังกันซื่อเป็นคนออกหน้าจัดการ
เรื่องคำชมเชยของคนในเรือน หวังกันซื่อก็เป็นคนออกหน้า
ตอนที่มีการร่วมทุนระหว่างรัฐกับเอกชน หวังกันซื่อก็วิ่งวุ่นช่วยจัดการไม่หยุด
ขอแค่หวังกันซื่อล้มลง เฉิงซูไห่ก็จะขาดที่พึ่งไปคนหนึ่ง
ถึงเฉิงซูไห่จะวางท่าใหญ่โตในเรือนแค่ไหน ก็ต้องเสียหน้าไปบ้าง
“หวังกันซื่อ อย่ามาโทษฉันก็แล้วกัน”
อี้จงไห่วางตัวอักษรที่ตัดไว้ลงบนกระดาษจดหมาย พลางพึมพำไปด้วยว่า “ใครใช้ให้คุณคอยปกป้องเฉิงซูไห่ล่ะ ใครใช้ให้คุณไม่ช่วยฉันล่ะ”