กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 345 หวังกันซื่อถูกสอบสวน
หลิวกวงเทียนถามเสียงเบา “พี่จู้ แล้วเราจะทำยังไงกันดี?”
เสาจู้กดเสียงต่ำ “ทำงานไปก่อน ตอนเย็นกลับเรือนแล้วค่อยไปคุยกับสวี่ต้าม่าว”
“แต่ถ้าจดหมายยังไม่ได้ส่งล่ะ?”
“คิดว่าอี้จงไห่โง่หรือไง? เมื่อคืนเขาทำเสร็จแล้ว เช้านี้ต้องส่งออกไปแน่”
เสาจู้ยิ่งคิดก็ยิ่งนั่งไม่ติด
ตอนทำงานช่วงบ่าย เขาหั่นผักอย่างรวดเร็ว ไฟข้างกระทะก็เร่งแรงขึ้น
เจ้าของงานยังชมเขา “วันนี้อาจารย์เหอมือไม้คล่องจริงๆ”
เสาจู้ไม่มีอารมณ์จะฟังคำชม
เขาเอาแต่คิดว่าจะรีบกลับให้เร็วที่สุด