กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 333 ขาของเจี่ยจางซื่อหัก
หวังกันซื่อมองเขา “ผู้อำนวยการเฉิง คุณนี่รอบคอบจริงๆ”
เฉิงซูไห่ตอบ “ไม่รอบคอบไม่ได้หรอก คนอย่างเจี่ยจางซื่อ แค่พลาดนิดเดียวก็อาจก่อเรื่องได้”
หวังกันซื่อเห็นด้วย “วันนี้ฉันจะส่งหนังสือราชการออกไปเลย”
ตอนเฉิงซูไห่ออกจากคณะกรรมการควบคุมการทหาร เขาก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาบ้าง
คราวนี้เขาจะไม่เปิดช่องให้เจี่ยจางซื่อฉวยโอกาสอีก
ที่สถานีอนามัยประจำอำเภอ เจี่ยจางซื่อนอนด่ากราดอยู่บนเตียงทั้งวัน
ตอนหมอจัดกระดูกให้ เธอแทบจะกรีดร้องจนหลังคาถล่ม
“โอ๊ย! พวกแกจะทำฉันเจ็บตายหรือไง! ฉันไม่รักษาแล้ว! ฉันจะกลับเมืองปักกิ่ง! ฉันจะไปหาลูกชาย!”
หมอรำคาญจนทนไม่ไหว “ถ้ายังขยับมั่วซั่ว ขาก็ไม่มีทางติดดีหรอก”