กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 332 ทุกคนเป็นห่วง!
เฉินเสวี่ยหรูกล่าวว่า “คราวนี้เจี่ยจางซื่อเจ็บหนัก คงรู้จักกลัวบ้างแล้ว”
เฉิงซูไห่ส่ายหน้า “คนอย่างเจี่ยจางซื่อ ถ้ายังไม่จนตรอกจริงๆ ก็ไม่มีทางยอมรับชะตากรรม”
ฉินหวยหรูถามเสียงเบา “แล้วเธอจะหนีอีกไหม”
เฉิงซูไห่ตอบว่า “ขาหักแล้ว คงหนีไม่ได้ไปอีกสักพัก”
ฉินหวยหรูถึงได้โล่งใจขึ้นมาบ้าง
แต่เฉิงซูไห่รู้ว่าเรื่องนี้ยังไม่จบ
ตราบใดที่เจี่ยจางซื่อยังมีชีวิตอยู่ เธอก็ยังคิดถึงเมืองปักกิ่ง
แต่ตอนนี้เธออยู่ไกล แถมขาก็เจ็บ ต่อให้คิดก่อเรื่องก็ทำอะไรได้ไม่มาก
ข่าวที่เจี่ยจางซื่อถูกพบตัว ทำให้คนในเรือนหมายเลขเก้าสิบห้าสบายใจขึ้น