กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 331 เจี่ยจางซื่อดวงแข็งจริงๆ!
เฉินเสวี่ยหรูมองเขาแวบหนึ่ง “พูดง่ายสิ ถ้าเกิดเรื่องขึ้นมาจริงๆ ก็ยังต้องให้คุณจัดการไม่ใช่หรือไง?”
เฉิงซูไห่ยิ้ม “ใครใช้ให้ตอนนี้ผมเป็นผู้อำนวยการเฉิงล่ะ”
เฉินเสวี่ยหรูส่งเสียงฮึ “ยังรู้ตัวอีกนะ”
เฉิงหลิงเอ๋อร์ยกมือ “พี่ชายเก่งที่สุด!”
คนในห้องต่างถูกเธอทำให้ผ่อนคลายขึ้นไม่น้อย
แต่ในเวลาเดียวกันนั้นเอง เจี่ยจางซื่อก็สะดุ้งตื่นเพราะความเจ็บปวดอยู่กลางป่า
ลำคอของเธอแหบพร่า ขาก็บวมเป่ง
เสียงคนดังแว่วมาจากที่ไกลๆ
เธออยากร้องเรียก แต่พออ้าปาก กลับเปล่งออกมาได้แค่เสียงสะอื้นน่าเวทนา