กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 330 เข้าป่าตามหาคน
ในห้อง อี้จงไห่นั่งอยู่บนเก้าอี้ โมโหจนไม่อยากกินข้าว
ถานเจาอี้เกลี้ยกล่อมว่า “คุณพูดให้น้อยลงหน่อยเถอะ ตอนนี้ไม่มีใครในเรือนอยากฟังแล้ว”
อี้จงไห่พูดอย่างโกรธเกรี้ยวว่า “แม้แต่เธอก็คิดว่าฉันไม่ควรพูดหรือ?”
ถานเจาอี้ตอบเสียงเบาว่า “ฉันแค่กลัวว่าคุณจะหาเรื่องใส่ตัวอีก”
อี้จงไห่ไม่พูดอะไรอีก
ในเรือน เฉิงซูไห่เองก็ไม่ได้ใส่ใจอี้จงไห่
คนคนนี้ก่อเรื่องอะไรไม่ได้แล้วในตอนนี้
คนที่เป็นปัญหาจริงๆ คือเจี่ยจางซื่อ
ไม่ว่าจะเป็นหรือตาย อย่างน้อยก็ต้องมีข่าวคราวบ้าง