กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 293 บ้านหนึ่งยินดี บ้านหนึ่งทุกข์
“อืม...” ฉินหวยหรูพยักหน้าแรงๆ พยายามฝืนยิ้มออกมา แต่ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน น้ำตาก็ยังหยุดไหลไม่ได้
เธอรู้ว่า ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป อนาคตของเธอกับลูกก็มีที่พึ่งพิงมั่นคงที่สุดแล้ว
บุญคุณครั้งนี้ ชาตินี้เธอคงชดใช้ไม่หมด
เฉิงซูไห่มองเพื่อนบ้านที่ยังคงจับกลุ่มพูดคุยกันอยู่ในลาน เขากระแอมเบาๆ ก่อนเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “ทุกคนไม่ต้องยืนอยู่ตรงนี้แล้ว แยกย้ายไปทำธุระของตัวเองเถอะ”