กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 294 ชีวิตแสนรันทดของเจี่ยจางซื่อ
แม่ฉินบีบซองจดหมายดูแค่ความหนาก็รู้แล้วว่าข้างในมีเงินไม่น้อย จึงรีบปฏิเสธ “โอ๊ย ผู้อำนวยการเฉิง แบบนี้ไม่เหมาะหรอก พวกคุณช่วยครอบครัวฉันไว้ตั้งมาก ฉันยังไม่ได้ขอบคุณพวกคุณให้ดีเลย จะรับเงินของพวกคุณอีกได้ยังไง!”
“คุณป้า รับไว้เถอะ” เฉินเสวี่ยหรูช่วยเกลี้ยกล่อมอยู่ข้างๆ “นี่เป็นน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ ของพวกเรา ป้าปล่อยหวยหรูไว้ในเมืองคนเดียว พวกเราช่วยดูแลก็เป็นเรื่องสมควรแล้ว ป้าอยู่บ้านก็ไม่ต้องเป็นห่วงมากนะ”
“ใช่แล้วแม่ รับไว้เถอะ” ฉินหวยหรูพูดทั้งขอบตาแดงก่ำ
เห็นทั้งสามคนพูดแบบนี้ แม่ฉินก็ไม่สะดวกจะปฏิเสธอีก ได้แต่รับเงินไว้