กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 292 เฉิงซูไห่พยักหน้า ทั้งเรือนสี่ประสานแตกตื่น
“ฉันแค่ยกตัวอย่าง!” เหยียนปู้กุ้ยโมโหจนหนวดกระดิก ตาถลน “ฉันหมายถึงพวกแกต้องหัดรู้จักวิ่งเต้นเหมือนเขาบ้าง ดูหลิวกวงเทียนสิ ตอนนี้ตามเสาจู้ ได้กินดีอยู่ดีทุกวัน แล้วแกล่ะ? ฝากตัวเป็นศิษย์กับอาจารย์แล้ว แต่กลับโดนซ้อมทุกวัน!”
เหยียนเจี่ยเฉิงถูกจี้ใจดำเข้าให้ จึงเงียบกริบ
ที่บ้านสวี่ต้าม่าว สวี่ฟู่กุ้ยฟังลูกชายบ่นอย่างคับแค้นใจแล้ว เพียงแค่นหัวเราะ