กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 291 อายุปูนนี้แล้วยังจะหาพ่อบุญธรรมอีกเหรอ
“ใช่ๆ ความคิดนี้ดี!” เสาจู้ตะโกนขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ “ผู้อำนวยการเฉิงเป็นคนดีขนาดนั้น ต้องตอบตกลงแน่!”
อี้จงไห่ที่หลบอยู่ในบ้านพักรักษาตัว พอได้ยินความเคลื่อนไหวข้างนอกก็โกรธจนแทบกระโดดลงจากเตียง
เขาพยุงตัวกับกำแพง เดินไปที่หน้าต่าง แง้มผ้าม่านออกมุมหนึ่ง มองแม่ฉินกับเฉินเสวี่ยหรูที่ถูกทุกคนล้อมอยู่กลางลาน ดวงตาเต็มไปด้วยความเคียดแค้น
“ดีนี่ ดีเหลือเกิน ฉินหวยหรู เฉิงซูไห่! นี่คิดจะฮุบตระกูลเจี่ยไปให้หมดเลยสินะ!”