กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 166 จับตัวไป
“แก…แกกล้าทำร้ายฉัน!”
ชายชรากุมหลังมือ สีหน้าบิดเบี้ยว พลางชี้หน้าเฉิงซูไห่ น้ำเสียงแหลมสูงด้วยความโกรธ
“ทำร้ายเหรอ?” เฉิงซูไห่ยกเท้ากลับ สีหน้าเรียบเฉยขณะมองเขา “ตา เมื่อกี้ไม่ได้หมดสติไปแล้วเหรอ ทำไมตอนนี้ถึงฟื้นขึ้นมาได้ล่ะ ฟื้นเร็วดีจริงนะ”
ชายชราถูกคำพูดนั้นอุดปาก สีหน้าเดี๋ยวซีดเดี๋ยวแดง