เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 165 ตาใหญ่ยอดนักแสดง ถึงกับมาแกล้งล้มในร้านอาหารของฉัน
ยามเย็น เฉิงซูไห่กลับมาถึงเรือนสี่ประสาน แล้วเล่าเรื่องนี้ให้เสาจู้ฟัง
เสาจู้ตื่นเต้นจนหน้าแดง เขาถูมือไปมา พลางกล่าวขอบคุณไม่หยุด “พี่ซูไห่! พี่ช่วยผมครั้งใหญ่ขนาดนี้อีกแล้ว! ผม…ผมไม่รู้จะขอบคุณพี่ยังไงดี!”
“พอแล้ว ไม่ต้องพูดเรื่องไร้สาระ ตั้งใจทำงานให้ดี อย่าทำให้ฉันขายหน้าก็พอ”
“พี่คอยดูได้เลย!”
เสาจู้ได้งานดีๆ แบบนี้มา ก็รีบไปหาหลิวกวงเทียนทันที
“กวงเทียน พรุ่งนี้ไปบ้านหวังกันซื่อกับฉันสักรอบ ไปทำความคุ้นเคยกับบ้านเขา แล้วค่อยไปจัดซื้อ!”
“ได้เลย! อาจารย์!” หลิวกวงเทียนตื่นเต้นจนแทบกระโดดโลดเต้น
เขาวิ่งเหยาะๆ กลับไปยังลานหลัง แล้วบอกข่าวดีนี้กับพี่ใหญ่และแม่ที่กำลังกินข้าวอยู่
หลิวกวงฉีชะงักมือที่กำลังคุ้ยข้าวเข้าปาก แววตาฉายประกายวาววับ