กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 158 ทุกคนตกตะลึง
เมื่อความคิดนี้หยั่งรากลงแล้ว ก็เติบโตลุกลามราวกับวัชพืชคลุ้มคลั่ง ยากจะควบคุมได้อีกต่อไป
ยายเฒ่าหูหนวกนั่งนิ่งอยู่บนเตียงเตาไม้ตลอดทั้งคืน พอวันรุ่งขึ้น ฟ้าเพิ่งสาง เธอก็เท้าไม้เท้าที่ถูกขัดจนขึ้นเงา เดินสั่นเทิ้มออกจากห้องเล็กของตัวเอง
เป้าหมายของเธอชัดเจนมาก นั่นคือลานกลาง บ้านเฉิงซูไห่
ยามเช้าตรู่ เรือนสี่ประสานยังปกคลุมไปด้วยหมอกบางๆ ควันจากปล่องไฟของแต่ละบ้านลอยอ้อยอิ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า