กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 46 ขอโทษงั้นหรือ ชาตินี้ไม่มีทางเสียหรอก
จูป๋อซื่อสีหน้าเย็นเยียบ สายตาจับจ้องกวานหนิงเขม็ง เจตนาบีบคั้นไม่ยอมให้ปฏิเสธนั้นชัดเจนจนสัมผัสได้!
รอบด้านเงียบกริบ ไม่มีใครคิดเลยว่างานเสวนาชื่นชมบทกวีจะบานปลายมาถึงขั้นนี้ โดยเฉพาะการที่จูป๋อซื่อเปิดฉากเล่นงานต่อหน้าผู้คน และสั่งให้กวานหนิงขอโทษ!
แววตาของเจินจี้ไคเปี่ยมไปด้วยความเย็นชาและปราณแค้นอันไร้ที่สิ้นสุด
เขาเป็นคนเก็บความรู้สึกเก่ง แต่กลับถูกกลอนกวนประสาทบทเดียวของกวานหนิงฟาดจนสติแตก การเยาะเย้ยถากถางแบบนั้นไม่ว่าใครก็คงรับไม่ได้
พองานกวีนี้จบลง เรื่องนี้ต้องแพร่กระจายไปทั่วนครซ่างจิงแน่นอน...
ตอนนี้จูป๋อซื่อออกโรงเล่นงานเอง เขาก็ไม่เชื่อหรอกว่ากวานหนิงจะไม่เกรงกลัวอะไรบ้าง!