ตอนที่ 45 มองแต่เสื้อผ้าไม่มองคน

ตอนที่ 45 มองแต่เสื้อผ้าไม่มองคน

ฉลาดหลักแหลมจริง!

นี่สิถึงเรียกว่าลูกไม้ชั้นเซียน!

แต่เดิมทุกคนก็กังขาในความสามารถด้านบทกวีของกวานหนิงอยู่แล้ว

เขาแต่ไหนแต่ไรก็เป็นแค่ซื่อจื่อจอมเสเพลไร้ประโยชน์ ก่อนหน้านี้ก็เคยแต่งบทกวีชมโฉมหญิงงามแค่ไม่กี่บท เอาไว้เอาใจพวกแม่นางในหอนางโลม

จู่ๆ เกิดมีผลงานสะเทือนแผ่นดินโผล่มา ใครจะไปทำใจเชื่อได้ลง

แต่ก็เถียงไม่ออก

เพราะทั้งมหาปราชญ์เยี่ย ตู้ซิวไฉ และหลี่อี้อวิ๋น ต่างก็ออกหน้ารับรองให้เขา

ส่วนคนที่ตั้งข้อสงสัยอย่างหลิวเฟิงมีจุดจบอย่างไร ทุกคนก็เห็นกับตาแล้ว

แต่เรื่องแบบนี้ไม่มีอะไรแน่นอน ถ้าเกิดคนพวกนี้โดนหลอกไปด้วยเล่า