กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 47 เล่นคำพ้องเสียงอีกแล้ว
“เจ้าคนบังอาจ กล้าสามหาวขนาดนี้เชียวรึ!”
“เจ้าบัณฑิตกำแหง เจ้ามันไม่เห็นหัวใครแล้ว!”
“จูป๋อซื่อเป็นถึงจ่างเสวียแห่งกั๋วจื่อเสวีย พวกเจ้าไม่รู้จักเคารพยำเกรง ยังกล้าเหยียดหยามกันถึงเพียงนี้ ประเดี๋ยวข้าจะไปพบเจียนเฉิง ไปพบซือเยี่ย ถ้ายังไม่คืบหน้า ต่อให้ต้องไปคารวะจี้จิ่ว ข้าก็จะขับไล่ซื่อจื่อเสเพลอย่างเจ้าออกจากสำนักกั๋วจื่อเจียนให้จงได้!”
เสียงตวาดก่นด่าดังระงมไม่ขาดสาย ปราณแค้นพวยพุ่งท่วมท้นฟ้าดิน!
จ่างเสวียป๋อซื่อแห่งสำนักอันดับหนึ่งในหกสำนักวิชา มีฐานะสูงส่งยิ่งในสำนักกั๋วจื่อเจียน ศิษย์ในสังกัดก็มีไม่น้อย ยามนี้พากันรุมด่ากวานหนิงจนกลายเป็นเป้าสายตาของคนนับพัน
ก็เพราะเขาเล่นด่าป๋อซื่อจูว่าเป็นป๋อซื่อหมู