0112

⬢⬢⬢

ตอนที่ 112 เสี่ยวจิ่ว เจ้าตกลงกับเขาแล้วหรือ?”

เป็นจริงดังคาด ตลอดทางสายนี้ เซียวอวิ๋นไม่ได้ยินเสียงในใจของไป๋จิ่วอีกเลยจริง ๆ

หากนางไม่เอ่ยปาก ก็จะสงบเสงี่ยมเรียบร้อยยิ่ง

แม้เซียวอวิ๋นจะสงสัย ทว่าก็มิได้ซักไซ้ไล่เลียงอันใด

เรื่องที่สามารถได้ยินเสียงในใจของเสี่ยวจิ่วเดิมทีก็ฝืนลิขิตสวรรค์อยู่แล้ว นับเป็นประกายความหวังเพียงหนึ่งเดียวที่ความพร่ามัวเบื้องบนประทานให้แก่สำนักอาจารย์ของพวกเขา

การที่พวกเขาสามารถล่วงรู้วาสนาชะตากรรมในภายภาคหน้าของตน ทั้งยังมีเสี่ยวจิ่วคอยช่วยเหลืออยู่อย่างลับ ๆ ก็นับเป็นโชคดีอันยิ่งใหญ่เหลือล้นแล้ว

ดังนั้น ยามนี้แม้จะไม่ได้ยินเสียงในใจของเสี่ยวจิ่วแล้ว เซียวอวิ๋นก็หาได้ใส่ใจไม่

ทว่า ตามที่เขาคาดเดา บางทีคงเป็นเพราะตัวเสี่ยวจิ่วเองคือสิ่งผิดแผกเหนือความคาดหมายของโลกใบนี้ ยามนางยังเยาว์วัยและยังมิอาจเปล่งวาจามนุษย์ จึงทำให้พวกเขาได้ยินสิ่งที่นางคิดในใจ

ประกอบกับตัวเสี่ยวจิ่วเดิมทีก็แฝงไว้ด้วยศักยภาพอันไร้ขอบเขต จึงส่งผลให้พลังวิญญาณรั่วไหลในช่วงวัยเยาว์จนกลายเป็นการรั่วไหลของเสียงในใจ