0111

⬢⬢⬢

ตอนที่ 111 เขาคืออาจารย์ของเจ้าหรือ?

ไป๋จิ่วเพิ่งจะตะโกนออกไป ร่างในชุดสีดำขลับสายหนึ่งก็พลันปรากฏขึ้นตรงหน้าแล้ว

เซียวอวิ๋นเฮ่อร่างสูงสง่า ท่วงทีกระดูกเซียนลอยลม กลิ่นอายรอบกายเขาดุจสายลมฤดูใบไม้ผลิแปลงเป็นฝน ดูสงบนิ่งและสำรวม ทว่ากลับทำให้ผู้คนไม่อาจหยั่งรู้ความตื้นลึกได้แม้แต่น้อย

ไม่อาจสัมผัสถึงก้นบึ้ง และไม่อาจจับต้องถึงขีดจำกัดบน

กลิ่นอายนั้นประหนึ่งแอ่งน้ำลึกอันเงียบสงบ กำลังไหลรินอย่างเงียบเชียบอยู่ท่ามกลางธารเขา

ผู้บำเพ็ญเพียรทั่วไปมองเห็นเพียงระลอกคลื่นสะท้อนแสงระยิบระยับบนผิวน้ำ ก็หลงนึกว่าได้ล่วงรู้ความตื้นลึกของน้ำในแอ่งนี้จนหมดสิ้น

ทว่าเฉินซื่อได้พบพานผู้แข็งแกร่งมานับไม่ถ้วนตลอดหลายหมื่นปี

เขาย่อมรู้ดี นี่จะเป็นแอ่งน้ำตื้นๆ อะไรกัน? มันคือตาน้ำที่เชื่อมต่อกับเก้าชั้นแดนลึกอย่างชัดเจน ลึกล้ำจนไม่อาจหยั่งถึง และกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต