0110

⬢⬢⬢

ตอนที่ 110 นั่นน่าอนาถมากแล้ว

ไป๋จิ่วเองก็คิดไม่ถึงว่าเฉินซื่อจะใช้น้ำลายมาถอนพิษให้นางจริง ๆ

มิน่าเล่าถึงได้สั่งให้นางกลายร่างเป็นสุนัข

คงเป็นเพราะหากเลียตอนนางอยู่ในร่างมนุษย์ มันจะดูเหมือนพวกโรคจิตกระมัง?

ทว่าระหว่างสัตว์อสูรด้วยกันการเลียให้กันย่อมดูเป็นเรื่องปกติกว่า

แต่หากนำมาเทียบกับระหว่างพวกมันที่เป็นอสูรร้ายบรรพกาลแล้ว ย่อมไม่ใช่เรื่องปกติอย่างสิ้นเชิง

เพราะท้ายที่สุดแล้วพวกมันมีสัญชาตญาณดุร้ายรุนแรง ทั้งยังรักการต่อสู้ เจอกันหากไม่สู้จนตายไปข้างหนึ่ง ก็ไม่มีทางที่จะมีฉากสนิทสนมกลมเกลียวอย่างยิ่งเช่นนี้ได้

และดูเหมือนในความรับรู้ของไป๋จิ่วจะนึกขึ้นได้ว่า น้ำลายของสัตว์อสูรจำนวนมากล้วนมีฤทธิ์ในการสลายพิษ

นางเองก็มีเช่นกัน