กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากครอบครัวของปาซาง เมื่อเห็นว่าเพลาไม่เช้าแล้ว ซ่งจืออี้จึงเอ่ยคำอำลา
จัวหม่าอาลัยอาวรณ์ยิ่งนัก “พี่สาวเสี่ยวจือ เมืองหลวงอยู่ไกลจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือมากเหลือเกิน ภายหน้าพวกเราจะได้พบกันอีกหรือไม่”
ซ่งจืออี้ชื่นชอบคุณหนูผู้ไร้เดียงสาคนนี้ยิ่งนัก อย่างไรเสียนี่ก็เป็นคนแรกที่นางลืมตาขึ้นมามองเห็น นางจึงแย้มยิ้มแล้วหยิบซองจดหมายซองหนึ่งออกมา
“ข้างในนี้มีที่อยู่ของข้า หากเจ้าอยากเขียนจดหมายถึงข้า ก็วานให้คนนำไปส่งยังสถานที่แห่งนี้ เมื่อข้าได้เห็นแล้วจะตอบจดหมายกลับหาเจ้า รอให้ภายหน้าเจ้าเติบใหญ่ หากคิดอยากไปเที่ยวเล่นที่เมืองหลวง ก็บอกข้าล่วงหน้าสักคำ ข้าจะส่งคนมารับเจ้า”