กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ปลายจมูกคล้ายยังคงมีกลิ่นคาวเหม็นเน่า ซ่งจืออี้ลืมตาขึ้น อาศัยสัญชาตญาณกระโดดผลุนลุกขึ้น หางตากวาดหาที่กำบังอย่างรวดเร็ว ซ่อนเร้นกายาไว้ด้านหลัง กลั้นลมหายใจ
“เอี๊ยด—”
ประตูไม้ถูกผลักเปิดจากด้านนอก เงาร่างสายหนึ่งปรากฏขึ้นในเงาของกรอบประตู เดินโซซัดโซเซเข้ามา
“หือ คนเล่า”
น้ำเสียงดรุณีน้อยใสกังวาน แฝงความกังขาอยู่บ้าง
เป็นคนหรือ ซ่งจืออี้ชะงักไป ทว่ามิได้ส่งเสียงอันใด
คนในห้องหายไปแล้ว ดรุณีน้อยวางสมุนไพรลงบนโต๊ะ หันกายออกไปตะโกนเรียกคน
“ท่านพ่อ! ท่านพ่อ! พี่สาวที่บาดเจ็บในห้องหายไปแล้ว!”