ตอนที่ 224 ฝันร้าย

ในเวลาเดียวกัน ณ เมืองหลวงอันห่างไกล เผยจิ่งชวนสะดุ้งตื่นจากฝันร้ายกะทันหัน เหงื่อเย็นเยียบผุดพรายตรงหน้าผากไหลรินไปตามข้างแก้ม ไปจับตัวเป็นหยดน้ำหยดหนึ่งตรงปลายคางที่จวนเจียนจะหยดมิติด

“ฮือ ฮือ ฮือ...”

ซงเอ๋อร์กับเฮ่อถงที่นอนอยู่ข้าง ๆ พลันส่งเสียงสะอื้นไห้แผ่วเบา เพียงแต่ดวงตายังคงมิได้ลืมขึ้น

คงเป็นเพราะตกใจกับการเคลื่อนไหวเมื่อครู่ของเขา เผยจิ่งชวนจึงพลิกตัวนอนตะแคง ลูบหลังปลอบโยนพวกเขาอย่างคุ้นเคย เอ่ยปลอบประโลมเสียงเบาว่า

“เด็กดี ท่านพ่ออยู่นี่ อย่ากลัวไปเลย”

ทางนี้เพิ่งจะกล่อมเด็กทั้งสองให้นอนหลับต่อได้ ทางนั้น ผิงอันที่เฝ้าอยู่หน้าประตูก็เดินเข้ามา พอเห็นว่าเขายังมิได้นอน แววตาก็ฉายประกายประหลาดใจวูบหนึ่ง

“มีเรื่องอันใด”