ตอนที่ 215 พนัน

ไสหัวไปก็ไสหัวไปสิ เดิมทีก็มิได้คิดจะรั้งอยู่ทิศตะวันตกเฉียงเหนือนานอยู่แล้ว ใต้หล้านี้ผู้มีความรู้ความสามารถมีอยู่ดาษดื่น ซ่งจืออี้มิได้คิดว่า มีเพียงตนเองเท่านั้นที่เป็นวีรชน

แต่เห็นได้ชัดว่า แม่ทัพจงรู้สึกว่าท่านหวังผู้นี้ที่มาจากเมืองหลวง หากให้อยู่ไสไม้อยู่ในกรมโยธาธิการต่อไปช่างน่าเสียดายยิ่งนัก ดังนั้นในยามที่ซ่งเป่าซีเอ่ยถามอู่หวยเหนียนว่าจะกลับเมืองหลวงเมื่อใด เขาจึงเอ่ยกลั้วหัวเราะว่า

“ไม่ต้องรีบร้อน ทิศตะวันตกเฉียงเหนือแม้ไม่เจริญรุ่งเรืองเฉกเช่นเมืองหลวง แต่ทิวทัศน์บางแห่งแลดูก็งดงามยิ่งนัก ท่านอู่ พวกท่านอย่าเพิ่งรีบร้อนกลับไปเลย เที่ยวชมทิศตะวันตกเฉียงเหนือให้ทั่วถึงก่อนเถิด เรื่องอื่นไม่ต้องเอ่ยถึง รสชาติแพะย่างทั้งตัวของทิศตะวันตกเฉียงเหนือนั้น เมืองหลวงมิอาจได้ลิ้มลองเป็นแน่”