กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสียงร้องไห้ของซงเอ๋อร์กะทันหันเกินไป สุ้มเสียงแสบแก้วหูทำเอาเฮ่อถงตกใจจนตัวสั่น ซ่งจืออี้จึงรีบอุ้มเขาขึ้นมาเพื่อพาออกจากสมรภูมิความวุ่นวาย ถวนถวนกับหยวนหยวนย่อมเดินตามท่านแม่ไปด้วยเช่นกัน
ในบ้านยึดหลักใครทำเด็กร้องไห้ผู้นั้นต้องปลอบมาโดยตลอด เผยจิ่งชวนที่ถูกทิ้งไว้กับที่จึงอดกระอักกระอ่วนมิได้ เขาผ่อนคลายสีหน้าลง อุ้มซงเอ๋อร์ขึ้นมาพลางเอ่ยปลอบเสียงนุ่ม “เอาละ ๆ ไม่ร้องแล้วนะ”
“ฮือ ๆ ๆ ๆ .......”
ซงเอ๋อร์ร้องไห้จนสะอึก โชคดีที่มิได้ปฏิเสธความใกล้ชิดของเผยจิ่งชวน หลังจากหยุดเสียงร้องไห้แล้ว ก็เพียงซุกตัวสะอึกสะอื้นอยู่ตรงอกของเขาอย่างว่าง่าย
“เป็นท่านพ่อที่น้ำเสียงไม่ดีเอง”