ตอนที่ 194 ใบหน้าคนและดอกท้อสะท้อนแดงชาด

ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง

“เป็นข้าที่มารบกวนแล้ว ทั้งสองท่านมิต้องส่ง ขอลาตรงนี้เลยแล้วกัน”

ที่หน้าประตู ซ่งจืออี้พยักหน้าให้ตันเจิงฉวีเจี๋ยอย่างสุภาพ อิงเถาที่อยู่ด้านหลังคลุมเสื้อคลุมมีฮู้ดขนสีขาวปักลายหงเหมยให้นาง คนไม่กี่คนจึงก้าวขึ้นรถม้าไป

“คุณหนูซ่ง คุณหนูซ่ง”

ตันเจิงฉวีเจี๋ยยังคิดจะตามไป ทว่ากลับถูกเหมยตัวขวางไว้แน่น

“ท่านพี่ ท่านสงบลงบ้างเถิด!”

นางกัดฟันกรอด ทว่าที่หน้าประตูหอถงเหวิน แม้จะโมโหเพียงใด ก็ทำได้เพียงกดเสียงต่ำเตือนสติว่า “ผู้สูงศักดิ์ปานนั้น มิใช่คนที่เจ้าจะหมายปองได้”

เมื่อเห็นคนรอบข้างเริ่มมองมาด้วยความใคร่รู้ นางก็เม้มปากไม่เอ่ยสิ่งใดอีก หากแต่ลากตันเจิงฉวีเจี๋ยที่ไม่ยินยอมพร้อมใจกลับเข้าห้อง มองดูประตูใหญ่ที่จวนเจียนจะพังมิพังแหล่นั่น เส้นเลือดปูดโปนตรงหว่างคิ้วของเหมยตัวก็เต้นตุบ ๆ